309 - ابن عبّاس رحمه الله در دعاى نماز استسقاء مىگفت : - خداوندا - ابر و باران در اختيار تو مىباشد . ابرهاى پربار را بر سر ما بگستران . و باران را بر ما نازل فرما . و ريشهء درختان را با آن باران محكم ساز . و شاخ و برگ گياهان را پربار بفرما . و كشت و زرع را زنده بگردان . - خدايا - ما از حيواناتى كه زبان بسته هستند و توانائى سخن گفتن ندارند در پيشگاه تو شفاعت مىكنيم « 1 » « 2 » .

--> ( 1 ) - يعنى : ما خواستهء آنها را از پيشگاه تو درخواست مىكنيم . ( 2 ) - ( من جملة ما كان يقوله ابن عبّاس رحمه الله في دعاء الإستسقاء ) : اللّهمّ إنّ عندك سحاباً و إنّ عندك مطراً . فإنشر السحاب . و أنزل فيه الماء . ثمّ أنزله علينا . و اشدد به الأصل و أطلع به الفرع و أحي به الزرع . اللّهمّ إنّا شفعاء إليك عمّن لا منطق ( 1 ) له - من بهائمنا و أنعامنا - شفّعنا في أنفسنا و أهالينا . اللّهمّ إنّا لا ندعو إلّاإيّاك و لا نرغب إلّاإليك . اللّهمّ اسقنا سقياً وادعاً نافعاً طبقاً مجلجلًا . اللّهمّ إنّا نشكو إليك جوع كلّ جائع و عري كلّ عار و خوف كلّ خائف و سغب كلّ ساغب يدعو اللَّه ( من لا يحضره الفقيه ج 1 ص 340 ) . 1 ) في البحار ج 22 ص 290 هكذا : لا ينطق من بهائمنا .